چرخه های مختلف تولید و انبار باعث تاخیر می شوند: ناقلات خودکار بافر انتظار تحویل پالت را کاهش می دهند

خطوط تولید معمولاً پالت‌ها را بر اساس چرخه‌های ماشین‌کاری، مونتاژ یا بسته‌بندی آزاد می‌کنند. با این حال، انبار باید مراحل اضافی مانند شناسایی، تأیید بار، تخصیص مکان، انتقال جهت‌دار و ذخیره‌سازی خودکار را تکمیل کند.

از آنجایی که این فرآیندها از منطق عملیاتی متفاوتی پیروی می‌کنند، تجهیزات تولید و انبار همیشه نمی‌توانند کاملاً همگام باقی بمانند.

هنگامی که انبار به طور موقت قادر به دریافت پالت دیگری نیست، بارها ممکن است در انتهای خط تولید منتظر بمانند. اگر تولید برای تغییر یا فعالیت نگهداری متوقف شود، نوار نقاله انبار ممکن است بدون دریافت بارهای جدید در دسترس باقی بماند.

استفاده از لیفتراک برای مدیریت این تفاوت‌ها می‌تواند مناطق ذخیره‌سازی موقت، کارهای اضافی ارسال و توالی‌های نامشخص پالت ایجاد کند. یک نوار نقاله بافر خودکار مسیری منتظر کنترل شده بین تولید و ذخیره‌سازی را فراهم می‌کند و به تجهیزات بالادستی و پایین‌دستی اجازه می‌دهد تا با نرخ‌های کوتاه‌مدت متفاوتی کار کنند.

یک بافر پالت نباید به عنوان یک منطقه ذخیره‌سازی کنترل نشده در کف در نظر گرفته شود. نوار نقاله‌های زنجیره‌ای یا نوار نقاله‌های غلتکی پالت می‌توانند یک مسیر انباشت سازمان‌یافته ایجاد کنند که در آن هر بار موقعیت تعریف شده‌ای را اشغال می‌کند.

پالت‌ها بر اساس شرایط کنترل وارد بافر می‌شوند و زمانی که تجهیزات انبار پایین‌دستی در دسترس قرار می‌گیرند، آزاد می‌شوند.

پیکربندی‌های موجود نوار نقاله زنجیره‌ای و غلتکی ظرفیت بار را ارائه می‌دهند۵۰۰، ۱۰۰۰، ۱۲۰۰ یا ۲۰۰۰ کیلوگرمبا گزینه‌های سرعت انتقال۱۲، ۱۴ یا ۱۶ متر در دقیقه.

این مقادیر از بارهای مختلف پالت و الزامات جریان مواد پشتیبانی می‌کنند، اما سرعت نوار نقاله باید بر اساس فرکانس انتشار تولید، فاصله انتقال و ظرفیت دریافت انبار انتخاب شود.

نوار نقاله‌های زنجیره‌ای به طور کلی برای پالت‌هایی با ریل‌های تعریف شده یا نقاط پشتیبانی مناسب هستند. نوار نقاله‌های غلتکی برای پالت‌های با کف صاف و حامل‌های بار که تماس پایدار را در چندین غلتک حفظ می‌کنند، مناسب‌تر هستند.

بنابراین، پایه واقعی پالت باید روش انتقال را تعیین کند. ظرفیت بار به تنهایی تأیید نمی‌کند که یک پالت با یک چیدمان نوار نقاله خاص سازگار است.

خط تولید، منطقه بافر و ورودی انبار خودکار ممکن است جهت یکسانی نداشته باشند. پالت‌ها ممکن است نیاز داشته باشند که از یک نوار نقاله اصلی خارج شوند، وارد یک انشعاب شوند یا قبل از حرکت به سمت انبار بچرخند.

یک واحد انتقال بالابر می‌تواند حرکت عمودی را با انتقال افقی ترکیب کند تا جهت پالت را بین بخش‌های نوار نقاله متقاطع تغییر دهد.

پیکربندی بالابر انتقال موجود از بارها پشتیبانی می‌کند۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلوگرمبا یک کورس بالابر استاندارد۵۵ میلی مترو یک چرخه عملیاتی ذکر شده۵ ثانیه در هر مورد.

مقدار چرخه مرجعی برای حرکت تجهیزات است و نه ظرفیت تضمین شده خط بافر کامل. تشخیص پالت، موقعیت‌یابی، قفل‌های ایمنی، انتقال جهت‌دار و شرایط انتشار پایین‌دستی همگی به زمان چرخه واقعی کمک می‌کنند.

حجم تولید متوسط ممکن است فشار کوتاه‌مدت وارد شده بر رابط انبار را نشان ندهد. پالت‌ها ممکن است در گروه‌هایی در پایان یک دسته تولید، قبل از تغییر شیفت، یا پس از اینکه چندین ایستگاه بسته‌بندی کالاهای نهایی را همزمان آزاد می‌کنند، وارد شوند.

ظرفیت بافر باید بر اساس خروجی اوج پالت، زمان انتظار مورد انتظار پایین‌دستی و الزامات بازیابی تجهیزات ارزیابی شود.

بافری که خیلی کوچک است ممکن است اجازه دهد وقفه موقت انبار بر تولید تأثیر بگذارد. با این حال، یک بافر بیش از حد بزرگ ممکن است فضای کف غیرضروری را اشغال کرده و هزینه تجهیزات را افزایش دهد.

سیستم کنترل باید تأیید کند که نوار نقاله پایین‌دستی، بالابر یا جرثقیل پشته می‌تواند پالت دیگری را دریافت کند قبل از اینکه آن را از بافر آزاد کند.

در مواردی که پالت‌ها متعلق به سفارشات، دسته‌ها یا مقاصد مختلف هستند، ممکن است اطلاعات بارکد نیز برای تعیین توالی انتشار صحیح مورد نیاز باشد.

یک قانون ساده اولین ورودی، اولین خروجی ممکن است برای برخی عملیات مناسب باشد، اما ممکن است از سفارشات فوری، جداسازی دسته یا اولویت‌های تولید در هر تأسیساتی پشتیبانی نکند.

نوار نقاله‌های متصل باید از ارتفاعات انتقال هماهنگ، خطوط مرکزی، جهت‌گیری پالت و موقعیت‌های توقف استفاده کنند. عدم تراز در نقطه تحویل می‌تواند حرکت پالت را حتی زمانی که هر نوار نقاله به درستی کار می‌کند، مختل کند.

تجهیزات تولید، نوار نقاله‌های بافر و دستگاه‌های ذخیره‌سازی خودکار باید شرایطی مانند آماده، اشغال شده، مجاز ورود، وظیفه تکمیل شده و خطا تشخیص داده شده را مبادله کنند.

سیستم باید نحوه رسیدگی به عدم تراز پالت، بارکدهای غیرقابل خواندن، اشغال طولانی مدت پایین‌دستی و خطاهای تجهیزات را تعریف کند. ممکن است برای بارهایی که نمی‌توانند از مسیر عادی عبور کنند، مداخله دستی یا منطقه رد لازم باشد.

یک نوار نقاله بافر خودکار بیش از ارائه موقعیت‌های اضافی پالت انجام می‌دهد. هدف آن جذب تفاوت‌های کوتاه‌مدت بین چرخه‌های خروجی تولید و دریافت انبار است.

یک راه حل عملی باید ساختار پالت، حداکثر وزن بارگذاری شده، خروجی اوج، زمان انتظار مورد انتظار و جهت مسیر را هنگام انتخاب نوار نقاله‌های زنجیره‌ای، نوار نقاله‌های غلتکی و واحدهای انتقال بالابر در نظر بگیرد.

هنگامی که ظرفیت بافر، رابط‌های مکانیکی، اولویت‌های انتشار و سیگنال‌های کنترلی به عنوان یک سیستم برنامه‌ریزی می‌شوند، پالت‌ها می‌توانند از طریق یک فرآیند جریان مواد واضح‌تر و کنترل‌شده‌تر از تولید به ذخیره‌سازی خودکار منتقل شوند.