Yerel taşıyıcı hatları tam hatları keser: Modüler ekipman tasarımı bölümsel bakımı ve ayarlamayı destekler

Üretim depolarında, e-ticaret dağıtım merkezlerinde ve otomatik depolama tesislerinde, konveyör sistemleri genellikle alım, tamponlama, depolama, toplama, sınıflandırma ve gönderme işlemlerini birbirine bağlar.

Malzeme işleme rotası daha uzunlaştıkça, zincirli taşıyıcılar, palet rulo taşıyıcıları, kemerli taşıyıcılar ve aktarım üniteleri arasında daha fazla arayüz oluşturulur.

Eğer tüm rota bir aralıksız çalışma bölümü olarak ele alınırsa, denetleme gerektiren yerel bir sürücü, sensör veya konveyör bölümü, yukarı ve aşağı kaynaklı ekipmanların beklemesine neden olabilir.

Bu, ekipman güvenilirliğinin zayıf olduğunu göstermez. Arıza sistem mimarisinden de kaynaklanabilir.Sınırlı kontrol bölgelerine ve yetersiz serbest bırakma koşullarına sahip uzun bir taşıyıcı, bir yerel kesintiye malzeme akışının çok daha büyük bir bölümünü etkilemesine izin verebilir.

Bu nedenle, konveyör planlaması hem normal nakliyeyi hem de gelecekteki bakımı göz önünde bulundurmalıdır.

Zincir taşıyıcıları ve palet rulo taşıyıcıları, depo rotalarına göre birleştirilebilir.

Kullanılabilir zincir ve rulo taşıyıcı konfigürasyonları standart uzunluklar sağlar.1,500, 2,000, 2,500, ve 3000 mm, özel uzunluklar da mevcut.12, 14 veya 16 m/min.

Bu boyut seçenekleri kesit düzeni için pratik bir temel sağlar.

Tüm palet rotasını tek bir ayrılmaz hat olarak ele almak yerine, sistem alıcı tamponlara, düz taşıma bölümlerine, transfer noktalarına, depolama arayüzlerine,ve diğer işletim fonksiyonları.

Bulma ve serbest bırakma konumları da bölümler arasında tanımlanmalıdır.paletler etkilenen bölgeye doğru devam etmek yerine planlanmış bir tampon pozisyonunda bekleyebilir.

Kemer taşıyıcıları genellikle kartonlar, paketler ve sürekli kemer taşımacılığı için uygun diğer yükler için kullanılır.

Kullanılabilir bant taşıyıcı konfigürasyonları uzunlukları içerir3,000, 6,0009,000, 12,000, 15,000, ve 18.000 mm, en yüksek hız120 m/min.

Uzun mesafe taşıyıcı projeleri, mekanik uzunluk arttıkça, sürücülere, sensörlere,ve ekipman arayüzleri de daha büyük olur.

Bu nedenle mümkün olan en uzun konveyör bölümünü seçmek otomatik olarak en iyi çözüm değildir.ve yukarı veya aşağı ekipman konumları uygun bölüm düzenini belirlemelidir.

Depo yolları genellikle dik açılı transferleri, dal hatlarını veya farklı konveyör türleri arasındaki arayüzleri içerir.

Bir asansör aktarım ünitesi, bağımsız bir ekipman bölümü içinde kaldırma ve yatay aktarmayı birleştirir.500, 1,000, 1,200, ve 2000 kg.

Bu aktarım noktalarını ayrı fonksiyonel bölgelere göre değerlendirmek, kontrol sisteminin yukarı akım taşıyıcı, aktarım ekipmanları ve aşağı akım rotasının durumunu ayırt etmesini sağlar.

Eğer bir dal bakım gerektiriyorsa, öncelikle yeni paletlerin etkilenen bölgeye girmesini engellemeliyiz.

Diğer rotaların çalışmaya devam edip edemeyeceği, gerçek mekanik düzenleme ve kontrol mimarisine bağlıdır.Bu nedenle bu yetenek, tek tek makine özelliklerinden varsayılmak yerine proje mühendisliği sırasında onaylanmalıdır..

Sadece fiziksel segmentasyon kesitli işlem yaratmaz.

Kontrol mimarisi, her bir konveyör bölgesinin kullanılabilir olup olmadığını, bir yükün olup olmadığını, aşağıda konumunun açık olup olmadığını, bir aktarım görevinin tamamlanıp tamamlanmadığını tanımlamalıdır.ve bir bölümün arızalı veya bakım durumunda olup olmadığı.

Bir aşağı akım bölümü kullanılamazsa, sorun noktasında birikmeye devam etmek yerine, yukarı akım yükleri belirlenmiş güvenli bir yerde durmalıdır.

Belirli uygulama PLC programlamasına, sensör düzenlemesine, elektrik mimarisine ve bitişik ekipmanlar arasındaki arayüzlere bağlıdır.

Depo otomasyon projeleri genellikle depolama kapasitesine ve malzeme akışı verimliliğine öncelik verir, ancak düzen planlaması sırasında bakım erişimi de göz önünde bulundurulmalıdır.

Zincir taşıyıcıları, rulo taşıyıcıları ve kemer taşıyıcıları, sürücülere, sensörlere, gerilme bileşenlerine ve elektrikli cihazlara erişim gerektirir.

Ekipmanların duvarlara, raflara veya diğer makinelere yakın yerleştirildiğinde, denetim ve değiştirme çalışmaları için yeterli yer kalmalıdır.

Daha sonra genişletebilecek projeler, ek konveyör bölümleri veya aktarım üniteleri için mekanik bağlantı noktalarını, iletişim kapasitesini ve kontrol adreslerini de saklayabilir.

Yerel bir konveyör hatası, sadece arızalı bileşen nedeniyle değil, aynı zamanda genel malzeme rotasının nasıl bölündüğü ve kontrol edildiği nedeniyle de tüm hatları etkiler.

Zincir taşıyıcıları, makara taşıyıcıları, kemer taşıyıcıları ve aktarım üniteleri işlevsel taşıma bölümlerine düzenlenebilir ve yük algılama, ekipman durumu,ve serbest bırakma koşulları.

Modüler konveyör tasarımının amacı, tüm sistemin herhangi bir yerel arıza sonrasında her zaman çalışmaya devam edeceğini garanti etmek değildir.Daha kolay hata izole etmeyi destekleyebilecek daha net bir mekanik ve kontrol yapısı yaratır, bölümsel bakım ve gelecekteki düzenleme ayarlamaları.