رشد انبار فشار گسترش را ایجاد می کند: سیستم های انتقال دهنده و مرتب سازی ماژولار از مقیاس انعطاف پذیر پشتیبانی می کنند

گسترش انبار نیازمند بیش از یک تجهیزات اضافی است

با افزایش حجم سفارشات، تعداد SKU ها و مناطق توزیع، انبارهای موجود ممکن است از مسیرهای حمل و نقل شلوغ، مقاصد دسته بندی ناکافی، مناطق پر از بافر،و افزایش انتقال دستی.

یک پاسخ رایج این است که ماشین های حمل و نقل یا ماشین های مرتب سازی بیشتری اضافه شود. با این حال، تجهیزات اضافی به طور خودکار ظرفیت کل انبار را افزایش نمی دهد.اگر ماشین های جدید با مسیرهای جریان مواد موجود مطابقت نداشته باشند، منطق کنترل، یا نرخ های عملیاتی بالا و پایین، گسترش ممکن است به سادگی گلوی فشنی را به منطقه دیگری منتقل کند.

یک سیستم انتقال دهنده و مرتب سازی ماژولار عملکردهای حمل و نقل، انتقال، شناسایی و تغییر مسیر را به بخش های تجهیزات قابل تنظیم تقسیم می کند.این اجازه می دهد تا یک انبار به اضافه کردن شاخه های ناقل، دسته بندی مقاصد، یا ایستگاه های تغذیه بر اساس توسعه واقعی کسب و کار به جای نصب یک سیستم بزرگ در ابتدا.

برنامه ریزی یک طرح قابل مقیاس کنویر

موضوع اصلی و وظایف شعبه را تعریف کنید

کانویر اصلی به طور کلی از حرکت مداوم مواد پشتیبانی می کند، در حالی که خطوط شاخه ای مناطق دریافت، ذخیره سازی، مرتب سازی، بسته بندی و ارسال را به هم متصل می کنند.تیم پروژه باید تعیین کند که کدام مسیرها دائمی باقی خواهند ماند و کدام بخش ها ممکن است نیاز به تغییر داشته باشند..

کانویر های کمربند برای حمل و نقل مستمر کارتون ها و بسته ها مناسب هستند. تجهیزات موجود می توانند با طول کانویر های مختلف با توجه به طرح تاسیسات پیکربندی شوند.

ناقلات زنجیره ای و ناقلات رولر پالت مناسب تر برای پالت ها، حامل های بار و سایر کالاهای بزرگ و به صورت منظم هستند.یک انبار نیازی به استفاده از روش انتقال یکسان در هر منطقه نداردانواع مختلف کانویر را می توان با توجه به واحد بار انتخاب و از طریق نقاط انتقال هماهنگ متصل کرد.

در صورتی که پالت ها باید جهت خود را تغییر دهند یا به یک خط حمل و نقل دیگر وارد شوند، واحدهای انتقال لیفت می توانند در تقاطع نصب شوند.این یک مسیر انتقال تعریف شده ایجاد می کند و کاهش حرکت مکرر لیفتراک بین نقاط فرآیند ثابت.

رابط های ذخیره برای تجهیزات آینده

یک سیستم مقیاس پذیر نیاز به بیش از فضای موجود دارد. اتصالات برق، پورت های ارتباطی، موقعیت سنسورها و آدرس های کنترل نیز باید برای افزودن های آینده ذخیره شود.

بخش های جدید کانویر باید با شرایط موجود در حال انتشار، در دسترس بودن پایین رودخانه و منطق exception-handling ارتباط برقرار کنند.گسترش آینده ممکن است هنوز هم نیاز به تغییرات گسترده ای در معماری کنترل.

بنابراین ارتفاع کانویر، خط مرکز، موقعیت پالت و تعریف سیگنال باید در مرحله اولیه پروژه استاندارد شود.این باعث می شود به راحتی به اتصال شاخه های اضافی و یا ایستگاه های پردازش در آینده.

گسترش ظرفیت دسته بندی با توجه به توسعه کسب و کار

تطبیق مقدار مقصد با تغییرات عملیاتی

مراکز توزیع الکترونیکی، کوری و خرده فروشی ممکن است نیاز به تغییر مقاصد طبقه بندی بر اساس مناطق، حاملین، دسته بندی محصولات یا انواع سفارش داشته باشند.

سیستم مرتب سازی چند سطحی موجود شامل:52 مقصددر پیکربندی استاندارد، با مقاصد اضافی در دسترس از طریق گسترش. محدوده پردازش اعلام شده آن4،000 تا 14000 مورد در ساعت.

این ارقام برای برنامه ریزی ظرفیت یک مرجع هستند، اما پیکربندی واقعی نیز باید حجم پیک پیک، ثبات تغذیه، شرایط خواندن بارکد،و نرخ تصفیه هر مقصد توسط اپراتورهای پایین خط.

اضافه کردن مقصد های بیشتر به تنهایی مانع از ایجاد ازدحام نمی شود اگر عملیات بسته بندی، جمع آوری یا بارگذاری وسایل نقلیه نمی تواند بسته های مرتب شده را با سرعت مناسب حذف کند.

استفاده از طراحی ماژولار برای پیاده سازی مرحله ای

دسته بندی کمربند باریک و سیستم دسته بندی چند سطح از ساختارهای تجهیزات قابل تنظیم یا ماژولار استفاده می کنند.و ظرفیت خط اصلی می تواند با توجه به مشخصات محصول انتخاب شود.

برای یک انبار که هنوز در حال توسعه است، یک رویکرد عملی این است که یک خط اصلی را نصب کنید که از تقاضای اوج فعلی پشتیبانی می کند در حالی که فضای و ظرفیت کنترل را برای ماژول های مرتب سازی اضافی ذخیره می کند.اسکنرها، و ایستگاه های تغذیه.

رویکرد مرحله ای از ایجاد شکاف بزرگی بین ظرفیت نصب شده و عملیات فعلی جلوگیری می کند. همچنین نیاز به طراحی مجدد مسیر کامل جریان مواد را در صورت افزایش حجم کسب و کار کاهش می دهد.

قبل از گسترش، چه چیزهایی را باید بررسی کرد؟

اطلاعات مربوط به واحد بار

انبار باید ابعاد، وزن، ساختار پایه و ثبات بسته بندی پالت ها، کارتون ها، کیسه ها و بسته های نرم را ثبت کند.تجهیزات جدید باید با توجه به طیف وسیعی از محصولات ارزیابی شوند نه فقط با استفاده از رایج ترین نوع بسته بندی.

حداکثر جریان

برنامه ریزی ظرفیت باید از داده های ساعت اوج به جای متوسط حجم روزانه استفاده کند. دوره های تبلیغاتی، ورود دسته ها،و پنجره های ارسال متمرکز ممکن است فشار عملیاتی کوتاه مدت ایجاد کند که در میانگین روزانه قابل مشاهده نیست.

نرم افزار و رابط های کنترل

تجهیزات اضافی باید وظایف و اطلاعات وضعیت را با سیستم مدیریت انبار، سیستم بارکد و دستگاه های کنترل میدان مبادله کنند.ساختار ارتباطات باید اجازه دهد تا ماشین های جدید بدون بازسازی سیستم کنترل کامل اضافه شوند..

نتیجه گیری

یک سیستم انتقال دهنده و مرتب سازی ماژولار نه تنها مجموعه ای از ماشین های جداگانه است.و رابط های داده ای که اجازه می دهد تا طرح انبار در طول زمان تغییر کند.

برنامه ریزی گسترش باید انواع بار، جریان اوج، ساختار مسیر، مقاصد دسته بندی و ظرفیت پردازش پایین را با هم ارزیابی کند.

هنگامی که الزامات فعلی و توسعه آینده در یک معماری سیستم در نظر گرفته می شود،تجهیزات حمل و جور می تواند با رشد انبار بدون نیاز به طراحی مجدد کل فرآیند جریان مواد تنظیم شود.